Ξεκινώντας...

Κάπου διάβασα ότι η πρώτη ανάρτηση σ'ένα blog είναι ένα μανιφέστο...χμμ πολύ βαριά λέξη..Προτιμώ η πρώτη μου ανάρτηση να είναι απλές δικές μου σκέψεις όπως θα είναι και οι υπόλοιπες αναρτήσεις μου...Αλλά...ας γνωριστούμε πρώτα..
  Ας με πούμε Dara..Είμαι στις αρχές των είκοσι σ'εκείνη τη μεταβατική περίοδο που συνειδητοποιείς ότι παύουν οι άλλοι να παίρνουν αποφάσεις για σένα και πρέπει να αυτενεργήσεις (δύσκολο αν με ρωτήσετε). Οι σπουδές τελειώνουν και σε περίοδο οικονομικής (και κοινωνικής κρίσης βεβαίως βεβαίως) καλείσε να βρείς μία δουλειά για να πάψεις να είσαι βάρος στους γονείς σου και  να ανεξαρτητοποιηθείς. Ακόμα δεν τα έχω καταφέρει. Τέλειωσα μία σχολή που αγάπησα και κόπιασα πολύ για να είμαι αριστούχος.Τί κατάφερα;; Να έχω ένα υπέροχο κάδρο στον τοίχο μου και να το βλέπω κάθε πρωί.Δουλειά;;;yok που θα λέγανε και οι γείτονες Τούρκοι. Σε όποιον και αν απευθυνθείς ακούς το ίδιο πράγμα -Δύσκολες εποχές δεν γίνονται προσλήψεις -Αυτό μπορούσατε να μου το πείτε και απ'το τηλέφωνο δεν χρειαζόταν να με κουβαλήσετε μέχρι εδώ, σκέφτομαι εγώ. Δεν χάνουμε όμως ποτέ την αισιοδοξία μας.
 Μότο ζωής: Κανείς δε χάνεται και think positive ότι είναι για καλό πάντοτε θα γίνει.
  Η σύντομη αλλά συναρπαστική ζωή μου με έχει γεμίσει πολλέ εμπειρίες, οι οποίες σαν τα τούβλα χτίζουν τη ζωή μου. Έχω κάνει πολλές βλακείες αλλά δεν μετάνιωσα ποτέ για καμμία.Να ένα δεύτερο μότο για τη ζωή: Δεν μετανιώνουμε ποτέ για ότι έχουμε κάνει αλλά γι'αυτά που δεν είχαμε ποτέ το θάρρος να κάνουμε.Μετανιώνουμε όμως γι'αυτό που (παρα)φάγαμε και λέμε ότι από αύριο δίαιτα.
Ενω μου αρέσει πάρα πολύ να μιλάω για τον εαυτό μου νομίζω ότι εδώ κα΄που θα σταματήσω. Θέλω να πλανάται ένα μυστήριο γύρω μου.Κάθε ανάρτηση θα αντικατοπτρίζει τις δικές μου απόψεις και θέσεις πάνω στα θέματα που με απασχολούν. Τα σχόλια, οι κρίσεις και οι επικρίσεις είναι πάντοτε καλοδεχούμενα Η θεματολογία θα είναι ποικίλη. Όπως λέει και το όνομα του blog ότι μου κατέβει..

Καλή μας αρχή!
ΧΟΧΟ Dara