A new day has come...

     Εσείς που λέτε ότι κάθε μέρα είναι διαφορετική ή μάθε να συγχωρείς εύκολα τους  άλλους και τέτοια γλυκανάλατα το έχετε κάνει??? Σας έχει τύχει να σας πληγώσει κάποιος που αγαπάτε πολύ και να το ξεχάσατε την ίδια ώρα??Σας έχει τύχει εκεί που κάθεστε στα καλά καθούμενα να γκρεμίζεται όλος σου ο κόσμος και να βλέπεις ότι ο άνθρωπός σου σε έχει κλείσει σε μία φούσκα με ψέμματα??? Αν την έχετε πάθει έτσι και έχετε συγχωρήσει την ίδια στιγμή σηκώνω τα χέρια ψηλά!!!
     Η εμπιστοσύνη δυστυχώς είναι κάτι το οποίο χτίζεται με κόπο και χρόνο και γκρεμίζεται όχι απλά στο λεπτό..στο δευτερόλεπτο???Και αναρωτιέμαι...γιατί είναι τόσο δύσκολο ο άνθρωπος που είστε μαζί να είναι ειλικρινής μαζί σου???Υποτίθεται ότι σε μία σχέση είστε συνέταιροι.. και καταλήγετε μονάδες.Ακόμα και στιγμιαίο λάθος να είναι και πάλι θέλει κόπο και τρόπο να ξαναγίνεται όπως είσαστε.. Ακόμα προσπαθώ..και ας κοντευεί τρίμηνο από τότε που έμαθα το παραμύθι που μου είχε σερβίρει..Παλεύω και βασανίζομαι..Ο πόλεμος που γίνεται μέσα μου είναι φοβερός και το φοβερότερο είναι ότι δεν μπορώ να μιλήσω σε κανένα αλλά αντίθετα είμαι ο κυματοθραύστης του. Το εκτιμάει???Δεν ξέρω..μάλλον..αλλά...αλλά έρχονται ώρες..βράδια που δεν μπορώ να κοιμηθώ και γυρνάνε όλα στο μυαλό μου.. Γιατί δεν είναι ένα το ψέμμα..Το ένα φέρνει το άλλο και μετά μέσα στα συντρίμμια σου προσπαθείς να σηκωθείς και να συνεχίσεις.. Ακόμα προσπαθώ...και πολύ φοβάμαι ότι ο φόβος και η αμφιβολία δυστυχώς δεν θα μου φύγουν ποτέ...


xoxo
Dara

Νέα ξεκινήματα...

Εγκαταλελειμμένο blog... Τουλάχιστον δύο χρόνια έχω να γράψω...Και έχουν γίνει πολλά...Ουφ πάρα πολλά!! Στο διάστημα αυτό η μία αγάπη έφυγε η άλλη ήρθε..Από την εργασία στην ανεργία.. Από την απραξία στο τρέξιμο..
    Και εκεί που λες ότι η ζωή σου μπήκε σε μία τάξη έρχεται η ανατροπή..Η ζωή είναι ένα ρίσκο και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο το καλύτερο για όλους μας.. Αν όλα πήγαιναν όπως θέλαμε η ζωή θα καταντούσε βαρετή. Έτσι, ενώ  εμείς κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει..και στέλνει στη ζωή μας αυτά που πρέπει (;) να γίνουν. Το κατάλαβα με το σκληρότερο τρόπο. Δεν το βάζω κάτω όμως!! Προσπαθώ μέχρι στο σημείο που μπορώ να φέρω τη ζωή μου εκεί που θέλω.
    Παιδιά ψυχραιμία!!! Γ- Β..Να ένα δίλημμα που πέρασε σχεδόν αναίμακτα. Με το Γ είμασταν μαζί δύο χρόνια..Η πρώτη αγάπη μου και παντοτινή. Ή έστω έτσι νόμιζα. Ξεφούσκωσε σαν το μπαλόνι. Μ αγαπούσε λέει αλλά δεν ήξερε το τρόπο να το δείξει. Με το να με πληγώνει, να με ξεχνάει και να στη λίστα των προτεραιοτήτων του ήμουν στο τέλος, μα πολύ τέλος. Και μετά ήρθε ο Βασίλης. Ψηλός, όμορφος, είχα σχεδόν το πακέτο. Ο Γ εξαφανίστηκε από τη σκηνή και έμεινε μόνος του να προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη του.Ποιο το αποτέλεσμα??Ο Β μου έκανε περισσότερο απ όσα ο προηγούμενος και όμως τον συγχώρεσα γιατί τον αγαπάω και έχω την ελπίδα ότι τα κοινά μας όνειρά κάποια στιγμή θα πραγματοποιηθούν. Χαζή ??? Δεν ξέρω..σίγουρα έχω πάρει ένα μεγάλο ρίσκο το οποίο δε μετανιώνω.
   Ο καιρός θα δείξει. Η ζωή είναι μία μικρή και αβέβαια όπως έλεγε ο Τρύφωνας (καθηγητής στη σχολή). Δεν μ αρέσει να μετανιώνω για τίποτα. Ούτε γι αυτά που έκανα πόσο μάλλον γι αυτά που δεν τόλμησα.Αν θα γίνουν όλα οπως τα ονειρεύομαι δεν ξέρω αλλά τουλάχιστον θα έχω εμπειρίες και λάθη για να μαθαίνω..

xoxo Dara