Νέα ξεκινήματα...

Εγκαταλελειμμένο blog... Τουλάχιστον δύο χρόνια έχω να γράψω...Και έχουν γίνει πολλά...Ουφ πάρα πολλά!! Στο διάστημα αυτό η μία αγάπη έφυγε η άλλη ήρθε..Από την εργασία στην ανεργία.. Από την απραξία στο τρέξιμο..
    Και εκεί που λες ότι η ζωή σου μπήκε σε μία τάξη έρχεται η ανατροπή..Η ζωή είναι ένα ρίσκο και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο το καλύτερο για όλους μας.. Αν όλα πήγαιναν όπως θέλαμε η ζωή θα καταντούσε βαρετή. Έτσι, ενώ  εμείς κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει..και στέλνει στη ζωή μας αυτά που πρέπει (;) να γίνουν. Το κατάλαβα με το σκληρότερο τρόπο. Δεν το βάζω κάτω όμως!! Προσπαθώ μέχρι στο σημείο που μπορώ να φέρω τη ζωή μου εκεί που θέλω.
    Παιδιά ψυχραιμία!!! Γ- Β..Να ένα δίλημμα που πέρασε σχεδόν αναίμακτα. Με το Γ είμασταν μαζί δύο χρόνια..Η πρώτη αγάπη μου και παντοτινή. Ή έστω έτσι νόμιζα. Ξεφούσκωσε σαν το μπαλόνι. Μ αγαπούσε λέει αλλά δεν ήξερε το τρόπο να το δείξει. Με το να με πληγώνει, να με ξεχνάει και να στη λίστα των προτεραιοτήτων του ήμουν στο τέλος, μα πολύ τέλος. Και μετά ήρθε ο Βασίλης. Ψηλός, όμορφος, είχα σχεδόν το πακέτο. Ο Γ εξαφανίστηκε από τη σκηνή και έμεινε μόνος του να προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη του.Ποιο το αποτέλεσμα??Ο Β μου έκανε περισσότερο απ όσα ο προηγούμενος και όμως τον συγχώρεσα γιατί τον αγαπάω και έχω την ελπίδα ότι τα κοινά μας όνειρά κάποια στιγμή θα πραγματοποιηθούν. Χαζή ??? Δεν ξέρω..σίγουρα έχω πάρει ένα μεγάλο ρίσκο το οποίο δε μετανιώνω.
   Ο καιρός θα δείξει. Η ζωή είναι μία μικρή και αβέβαια όπως έλεγε ο Τρύφωνας (καθηγητής στη σχολή). Δεν μ αρέσει να μετανιώνω για τίποτα. Ούτε γι αυτά που έκανα πόσο μάλλον γι αυτά που δεν τόλμησα.Αν θα γίνουν όλα οπως τα ονειρεύομαι δεν ξέρω αλλά τουλάχιστον θα έχω εμπειρίες και λάθη για να μαθαίνω..

xoxo Dara